برخی تذکر قانونی دادگستری تهران را تساهل نامیدند و برخی دیگربا این استدلال که چرا سابق بر این اجازه انتشار داشتیم و حال مانع می‌شوید بر خواسته غیر قانونی خود مبنی بر انتشار کامل اسامی تاکید داشتند.
جالب آنجاست که برخی از نمایندگان مردم در خانه ملت نیزبا این حرکت و جریان همسو شده وانتشارکامل اسامی را خواستار شدند.پرسش اینجاست که مقنن و واضع قانون چگونه و با چه استدلالی خواهان ترویج بی قانونی است؟! آیا نباید حرمت امامزاده را متولی آن نگاه دارد؟ 

در شرايطي كه كارشناسان سازمان‌هاي بين المللي ، آثار تاريخي و فرهنگي ايران از جمله بناهاي روستاي ابيانه را مناسب ثبت در ميراث جهاني تشخيص مي‌دهند، برائت تخريب كنندگان اين امكنه تنها مي‌تواند به حيثيت فرهنگي اين سرزمين لطمه وارد آورد . البته اين اولين مورد نيست، موارد مشابه ديگري نيز در سال‌هاي اخير وجود داشته كه از جمله مي‌توان به دغدغه اهل فرهنگ درباره خطوط ريلي مترو اصفهان و تعرض به مقبره ناصرعلي در تخت فولاد اصفهان و بناي تاريخي تخت جمشيد در شيراز اشاره كرد كه احتمال دارد شائبه غرض ورزي در تخريب و تعرض به ميراث تاريخي و فرهنگي را در اذهان ايجاد كند.  

 بنابراين ولايت به معناي سياسي يک امر مقدس آسماني نيست. اگر شما مشروعيت را به معناي قانونيت گرفتيد، طبيعي است در جايي که مردم مسلمانند، حکومت مشروع شان حکومتي است که تقيد و مفاهيم ديني دارد. اينجاست که مشروعيت مي شود قانونيت. قانونيت و مقبوليت هر دو يکي هستند. براي اينکه معناي قانونيت يعني مردم بپذيرند و قبول کنند. پذيرفتن و قبول داشتن يعني مقبوليت. پس آنهايي که آمدند بين مقبوليت و مشروعيت فرق گذاشتند، آنها خيال مي کنند حکومت ديني يک سيستم خاصي از حکومت است جدا از حکومت هاي رايج بشري، ما چنين چيزي نداريم.

ملت ایران هنگام تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از مسألۀ چه کسی باید حکومت کند به مسأله «چگونه باید حکومت کرد» عبور کرده بود و بیش از هرچیز به ساختار و سازمان عادلانه حکومت و قدرت سیاسی و تحقق خارجی و عینی آن می‌اندیشید و نه به حاکم عادل، و به همین جهت بود که در قانون اساسی، مشروعیت سیاسی حکومت را بر آراء مردم و آزادی‌ها و حقوق آنها استوار کردند و نه به عدالت حاکم. قانون اساسی در نظر مردم یک «میثاق ملّی حقوقی» بود که به آن رأی دادند و نه یک فتوای فقهی که به آن عمل کردند

رييس اتحاديه سراسري كانون‌هاي وكلاي دادگستري (اسكودا) از تقديم دو دادخواست جداگانه به ديوان عدالت اداري جهت ابطال آيين‌نامه اصلاحي لايحه استقلال كانون وكلا و تغيير عنوان مركز مشاوران به كانون ملي مشاوران،وكلا و كارشناسان در روز گذشته خبر داد 

همين اوضاع و احوال موجب شد انديشه‌ي تدوين ماده واحده‌اي براي واگذاري مديريت اين گروه از مشاوران به كانون وكلاي دادگستري قوت بگيرد و اقداماتي نيز در اين زمينه در دولت انجام شد با اين حال متصدي مركز امور مشاوران در نامه‌ي مورخ ‌٦ مرداد ‌١٣٨٨ از رييس پيشين قوه‌ي قضاييه درخواست كرد نام اين مركز كه در جاي خود جايگاهي در ماده ‌١٨٧ برنامه پنج‌ساله سوم توسعه نداشت به "كانون ملي مشاوران حقوقي و وكلا و كارشناسان" و براي دفاتر استاني اين مركز به "كانون محلي مشاوران حقوقي و وكلا و كارشناسان" تغيير يابد".

هفتاد روز از دستگيري جمعي از فرزندان اين آب و خاک مي‌گذرد. آنان که شعله‌ي وجودشان، تنور انتخابات را فروزان کرد، اما افسوس که نان را ديگران خوردند و ايشان را جز سوختن در آتش تنور هيچ نماند. اگر آهنگ صداي آنان نبود، جز بانگ طبل و دهل دولت که از رسانه‌ي موسوم به ملي و روزنامه‌ها و تريبون‌هاي به ظاهر عمومي و به واقع خصوصي برمي‌خاست، چه طنيني در گوش جامعه مي‌پيچيد؟  

بازداشتگاه‌ها از پذیرش افرادی كه آثار ضرب و جرح یا بدحالی و ضعف شدید در آنها دیده می‌شود ممنوع هستند. در این صورت ضمن انعكاس در دفاتر مربوط مراتب را به مقامات بالاتر گزارش می‌نمایند. در این صورت مقام بالاتر ضمن انعكاس فوری موضوع به قاضی رسیدگی‌كننده، اقدامات درمانی لازم انجام و در صورت تایید قاضی بر مبنای نظریه‌ی پزشك معتمد بازداشتگاه‌ها با درج شرح وضعیت متهم در سوابق مربوط، وی را با قرار كتبی مقام قضایی پذیرش خواهد كرد.

در صحن دادگاه‌های مسکو هر از گاهی متهمی فریاد بر می‌داشت: «من گناهکارم، مرا بکشید!» یا دیگری داد می‌زد: «من خائن هستم، خائن باید کشته شود!» در پشت صحنه بر متهمان چه گذشته بود؟ پس از حدود هفتاد سال هنوز به این پرسش پاسخ قطعی داده نشده است.

دهها نفر از سران حزب کمونیست و فرماندهان ارتش سرخ به دستور یوزف استالین رهبر حزب و رئیس دولت اتحاد شوروی در برابر دادگاه قرار گرفتند. استالین شخصا در اتاقکی مخفی بر جریان دادگاه‌ها نظارت داشت و از طریق زیردستان خود جریان دادگاه را هدایت می‌کرد. 

نمی دانم با زبان ایرانیت یا اسلامیت یا انسانیت و حقوق بشر باید سخن بگویم؟ از نگاه انسانی تکلیف ما روشن تر است و شتابان می توانیم درباب ناروایی زدن و بستن هر انسانی چه رسد که زنان باشند، داوری کنیم. اما از حیث مذهب چه؟در اسلام نیز توصیه های فراوانی نسبت به رعایت زنان آمده است.امام علی در نامه 14 از نهج‏البلاغه می فرماید:«با آزار رسانیدن به زنان خشم ایشان را فروزان ننمایید اگرچه آبرویتان را ببرند و امامتان را دشنام دهند همانطور که ما در زمان رسول خدا(ص) مامور بودیم که کاری به زنان اگرچه مشرک بودند نداشته باشیم. هرگاه در زمان جاهلیت، مردی با سنگ و یا چوبدستی بر زنی حمله می‌کرد او راتا آخر عمر و بعد از او فرزندانش را سرزنش و تمسخر می‌کردند.»