بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ* منّت بى‏‌پايان خداى را جلَّ شأنه‏[۱] كه مستعدّان كمال ايمان را از ظلمات جهالت بيرون

سؤال اوّل: چون إلهِ اين امّت يكى است و پيغمبر يكى است و كتاب يكى است، پس اين همه اختلاف ايشان در مسائل دينيّه از بهر چيست؟…

برای اسم دو اعتبار است یکی اعتبار به اینکه اسم و آینه برای مسمی است و به این نظر

برای اسم دو اعتبار است یکی اعتبار به اینکه اسم و آینه برای مسمی است و به این نظر شخصیت و وجودی که غیر از وجود مسمی (نامبرده شده) باشد برای آن نیست بلکه وجود آن همان وجود مسمی و نمونه‌ای از آن و شخصیت آن نیز همان شخصیت مسمی است و از این جهت در سخن گفتن و مکالمات حکم بر مسمی و نظر بدان است مثلاً هرگاه بگوئیم زید آمد نظری به حروف کلمه اصلاً نداریم بلکه مقصود ما خبر دادن از آمدن کسی است که بدین نام موسوم می‌باشد. اعتبار دیگر این است

قالَ اللّهُ تَعالی والَّذینَ جاهَدوا فینا لَنَهدِیَّنَهُم سُبُلَنا. ابوسعید خَدری رَضِیَ‌اللّهُ عَنهُ گوید پرسیدند پیغامبر را صَلَّی‌اللّهُ عَلَیهِ وَ

سه شهروند یارسان در کرمانشاه که لب‌های خود را در اعتراض به «تبعیض» دوختند. سه نفر از پیروان آیین

بدانکه اگر نور عقل تیزبین و دوربین است اما نار عشق تیزبین‌تر و دوربین‌تر است وقت باشد که نور

ای درویش خواه وجود نامحدود و نامتناهی گوی و خواه نور نامحدود و نامتناهی گوی که وجود نور است و نور وجود سالک وجود خود را در این وجود نامحدود و نامتناهی گم کند چنانکه من‌بعد هرگز بازنیابد. و سالک خود هرگز نبود اما …

وجود را چون سایر حقایق اعتبارات است بشرط شیئ و بشرط لاشیئ و، لا بشرط که مقابل آن دو

اسم شريف آن جناب محمدحسين بود اعرف عرفاى زمان و اكمل مشايخ عصر بود و در علوم ظاهرى و